Uzun zamandır yazı yazmıyoruz. Havaların soğumasıyla hastalık bizi fena yakaladı. Ben hasta olsam neyse, ufacık bir bedenin çırpınışı beni mahvetti. Çaresiz olmak çok zormuş… Gece gündüz hiç uyumadık, antibiyotik tedavisinden sonra biraz kendimize geldik. İlaçlardan dolayı başladığımız ek gıdada fiyasko oldu. Ne versem ilaç zannedip ağzını kapatıyor. Allahım sabır ver.
Babasıyla msn’den ilk görüşmesi 
(Anne bişey yazıyoruz şurda niye gülüyosun Allah Allah yaaa!)
Dün minik kızımla rutin doktor kontrolümüz vardı. Bu ay çok kilo alamamışız, 7300 gr’mız. Bugünden itibaren ek gıdalara başlıyoruz. Meyve suyu, meyve püresi, yoğurt, çorbalar, yumurta sarısı yavaş yavaş verilmeye başlanabilirmiş. Ek gıda konusunda çok sorun yaşamamak ümidiyle…
Haftasonu teknokentteki arkadaşlarla toplam 16 kişi Beyşehir Gölü’ne gittik. Ekim ayında, 4 aylık bebekle pikniğe gitmenin delilik olduğunun farkındaydım ama ısrarlara dayanamadım:)
Hava çok sıcaktı, Bilge açık havanın etkisiyle derin derin uyudu. Bilge’nin salınıp yatması için babası hamak kurdu. Anlayacağınız, keyfimize diyecek yoktu…
114 km gidiş, 114 km geliş toplam 228 km’lik yolda annesinin araba sürmesine ses çıkarmayan, neredeyse toplam 2 saat uyuyan Bilge’ye kocaman alkış…
Pazar günü teyzemizi kayseriye yolculadık. Tıp fakültesi 1.sınıf öğrencisi… Zorlu yorucu bir yıl onu bekliyor. (Bu duruma bizim alışmamız daha zor aslında:( )Aileden ayrı yaşamın zorluklarına alışması biraz zaman alacak. En çok da Bilge’nin her anını göremeyeceği konusu beni üzüyor. Teyzemiz Bilge’nin her anını görsün diye daha çok yazmaya çalışacağız.
Daha çok yazmak istiyorum..Zaman olmuyor..
Kuzumla hayatımız oylesine dolu dolu ki, günlerin nasıl geçtiğini anlamıyoruz. Uyanık olduğu her an ellerini emiyor. Hatta emerken bile bi parmağını aradan sokmak suretiyle bu faaliyetini devam ettiriyor yavrum:) Bu arada oyuncaklarını tutmayı öğrendi, tabi tutup direk yeme moduna geçiyor.
Kızımla çok keyifli günler geçiriyoruz. Oyunlar oynuyor, şarkılar söylüyor, dans ediyoruz. Bol Bol da konuşuyoruz. Ce’ee yi, uçtu uçtuyu, aynaları çok seviyor. Ona masallar anlatıyorum.Bu ay algıları şaşırtıcı bir şekilde gelişti. Bakarken gözlerinin içi gülüyor. Verdiği tepkiler harika. Rabbim gülen yüzünü hep güldürsün, hiç soldurmasın inşallah.
Miniğim, farklı sesler çıkarmaya başladı. Benim için şu anki en favori davranışı kahkası… (Kısa süreli de olsa herşeye değer). Bir de kalabalığa girince ağlama krizi tutuyor. Susturana aşk olsun!
Bilge kitap okurken:) Aman konsantrasyonunu bozmayalım…
